Dankbaarheid voor de donor en zijn familie

Recent getransplanteerden hebben soms sterk de drang om de nabestaanden van hun donor te bedanken. Dat kan al na enkele dagen of weken na de transplantatie. Sommige mensen voelen er psychisch de behoefte aan na verschillende maanden of een jaar …

Daarom bestaat de mogelijkheid om een anonieme dankbrief naar de familie van de donor te sturen. 

Voel je hierbij volledig vrij. Er is hier geen enkele verplichting toe. Voor de donorfamilies kan dat schrijven soms een troost betekenen. Het kan hen mee helpen in het verwerken van hun rouwproces en het kan hen opluchten dat zij zich niet verzet hebben tegen het wegnemen van organen of weefsel van hun overledene. Andere families, ook al betreuren zij geenszins hun toelating, zijn misschien nog té erg onder de indruk en hebben geen behoefte om iets van de getransplanteerde(n) te vernemen.

Het is dus onmogelijk te voorspellen welke gevoelens of reacties je schrijven teweeg zal brengen.  

In alles wat je opmaakt of schrijft, moet de volledige anonimiteit bewaard blijven. Dit is een wettelijke verplichting. Ga na of alles wat je schreef ook echt voor een donorfamilie bestemd is en respecteer in alles de rouwgevoelens van de nabestaanden van je donor. 

Bezorg deze brief aan iemand van het transplantatieteam, die hem zal bezorgen aan de transplantatiecoördinator. Die neemt contact op met de verantwoordelijke die de donorprocedure gecoördineerd heeft in het centrum waarvan je donor afkomstig was. Het teamlid dat de familie van je donor gekend heeft, brengt de familie op de hoogte dat er voor hen een door jou geschreven boodschap is. Wanneer de familie ermee akkoord gaat, wordt je schrijven aan hen bezorgd.

Voor bijkomende vragen of informatie over de opmaak van de bedankingsbrief kun je de sociaal werkster of transplantatiecoördinator contacteren.